دفاعيه كارشناسي ارشد

مطالعه مرزهای ناپیوستگی در پوسته ناحیه برخوردی زاگرس شمالی با استفاده از فاز انعکاسی PpPp

علی مهردار

استاد راهنما: سید خلیل متقی

دانشکده علوم زمین

تاریخ: ۱۳۹۶-۱-۲۶

زمان: ۱۴:۰۰

مکان: آمفی تئاتر ترکمان

خلاصه: فلات ایران محدوده وسیعی بین دو صفحه عربی و اوراسیا است و در اثر هگرایی این دو صفحه نسبت به هم دچار دگرشکلی و تغیرات شده است. با وجود مطالعاتی که در نواحی مختلف فلات ایران صورت گرفته است بازهم سوالات فراوانی در مورد نحوه برهمکنش این دو صفحه در مرز برخوردی و ساختارهای سطحی و عمیق به وجود آمده در آن باقی مانده است. بنابراین مطالعه ساختار پوسته می¬تواند به درک بهتر رفتار تکاملی این ناحیه کمک نماید. همچنین کمربند کوهزایی زاگرس یکی از جوان¬ترین و فعـال-ترین کوهزادهای برخوردی قاره- قاره به حساب می¬آید و فعل و انفعالات دگرشکلی در آن همچنان ادامه دارد و از این رو نیـز منطقه با اهمـیتی به¬شمار می¬رود. در این مطالعه از دورلرزهای ثبـت شده در 46 ایسـتگاه باند¬پهن شبکه لرزه¬نگاری ایران چین، با طولی بالغ بر ~550 کیلومتر استفاده شد. در این پژوهش با توجه به شرایط و محدودیت¬های موجود در انتخاب رخدادها، جداسازی دورلرزهای مناسب با دو هدف مجزا انجام پذیرفت. هدف اول بررسی ساختار عمیق پوسته به ویژه تغیرات مرز موهو در نطر گرفته شد و بدین منظور 7 دورلزر با فاصله روی¬مرکزی بین ᵒ30 تا ᵒ70 وعمق بیشتر از 70 کیلومتر شد. هدف دوم و اصلی این پژوهش بررسی ساختار سطحی و نزدیک سطح در نظر گرفته شد و 46 دورلرز با فاصله روی مرکزی ᵒ30 تا ᵒ80 و عمق بیشتر از 30 کیلومتر انتخاب شد. سپس رخدادهای انتخاب شده در هر دو بخش ورودی کد پیاده¬سازی شده از روش خودهمبستگی متقابل (لی و نبلک، 1999) قرار گرفته و ساختار و لایه بندی در زیر شبکه بدست آمد. نتایج بدست آمده که به صورت سری زمانی هستند به وسیله مدل سازی مستقیم امواج بازتابی مصنوعی، بازسازی شده و بدین وسیله عمق ساختار متناظر با آن بدست آمد. ضخامت رسوبات در زیر زاگرس به طور متوسط حدود 9 کیلومتر، البرز حدود 13 کیلومتر و در ایران مرکزی نیز یک گودی رسوبی به ضخامت 7 کیلومتر اندازه گیری شد. کنتراست سرعتی از محل راندگی اصلی زاگرس دیده می شود که تا عمق 25 کیلومتری درون پوسته کشیده شده است. در زیر این پروفیل ضخیم شدگی پوسته در زیر ناحیه دگرگونی سنندج- سیرجان اتفاق می افتد و مقدار ضخامت پوسته از ابتدا پروفیل در زیر زاگرس از 35 کیلومتر به 43 کیلومتر رسیده و به تدریج در سنندج- سیرجان بر این ضخامت افزوده شده تا به بیشترین مقدار خود یعنی 54 کیلومتر در انتهای ناحـیه سنندج- سیرجان رسیده است. سپس در ایران مرکزی ضخامت پوسته کاهش یافته و به مقدار 42 کیلومتر رسیده است. این روند کاهشی همچنان ادامه پیدا کرده و ضخامت پوسته در زیر ناحیه البرز حدود 30 کیلومتر برآورد شد.